Toplantılarda Sürekli Söz Bölmek Kariyeri Nasıl Zorlaştırır? 7 İşaret

Toplantıda sözü kesmek küçük bir alışkanlık gibi görünür; ama etkisi büyür

Toplantılar fikir üretmek, karar almak ve ortak zeminde buluşmak için vardır. Söz bölme ise konuşmayı akıştan çıkarır; karşı tarafın düşüncesini tam bitirmeden durdurur ve çoğu zaman niyeti kötü olmasa bile rahatsızlık yaratır.

Kariyere yansıyan tarafı, bu davranışın zamanla “iletişim kuramıyor” ya da “söze saygı yok” gibi algılarla ilişkilendirilmesidir. Aşağıdaki 7 işaret, toplantıdaki küçük kesmelerin ekip içi güveni ve iş ilişkilerini nasıl zorlaştırabildiğini gösterir.

İşaret 1: Konuşma bitmeden araya girmek

Söz bölmek, karşı tarafın mesajını toparlamasına izin vermediğinde anlam kaybı yaratır. Kimi kişiler yeni bilgi eklemek için kesiyor gibi görünse de, dinleyen kişi kendisini geçiştirildiğini hissedebilir.

Bu alışkanlık, özellikle aynı ekipte sık tekrarlandığında “Seni dinlemiyorum” sinyali gibi algılanır. İyileştirmek için, karşı tarafın cümlesini bitirmesini bekleyip ancak ardından kısa bir yanıtla ilerlemek işe yarar.

İşaret 2: “Haklısın ama” ile başlayan keskin düzeltmeler

Yanlış ya da eksik bir nokta duyulduğunda düzeltme isteği doğal. Ancak bunu sürekli “haklısın ama” gibi bir çerçevede keskinleştirmek, konuşmayı savunmaya çevirebilir.

Karşı taraf, eleştirinin içeriğinden önce ton ve zamanlamayı hatırlar. Daha yumuşak bir yaklaşım, önce ne anladığını söyleyip sonra önerini paylaşmakla başlar.

İşaret 3: Söz bölmeyi “hız” gerekçesine bağlamak

Toplantıda zaman yönetimi önemli; ama konuşmaları sık sık kesmek çoğu zaman akış süresini artırır. Çünkü her kesme, yeniden açıklama ve tekrar gerektirebilir.

Hız hedefiyle yapılan müdahaleler, ekipte “Benim söyleyeceğim var” algısı oluşturur. Bunun yerine, kısa not alıp söz hakkı geldiğinde net ve kısa bir katkı yapmak daha tutarlı görünür.

İşaret 4: Aynı kişiyi sürekli daha çok konuşan taraf yapmak

Söz kesme alışkanlığı, bazı kişilerde “toplantının kontrolü bende” hissi yaratır. Özellikle aynı kişiyi birden fazla kez yarıda bırakmak, diğerlerinin katkı vermesini azaltabilir.

Bu durum ekip dinamiklerini etkiler: herkes kendi fikrini paylaşmaktan çekinebilir. Dengeyi kurmak için, konuşmayı kimin uzattığını değil neyin kararlaştırılması gerektiğini takip etmek daha sağlıklı olur.

İşaret 5: Konu dağıldığında hemen başka başlığa zıplamak

Gündem kaydığını fark etmek değerli; fakat bunu sürekli söz keserek “hemen başka yere geçelim” şeklinde yapmak, toplantının amacını belirsizleştirebilir.

Diğerleri, arada kalan kısmın neden kapanmış sayıldığını anlamakta zorlanır. En iyi yaklaşım, kısa bir arayla “Bu noktayı şimdilik not alalım, sonra gündeme döneriz” demek gibi yönlendirmeler kullanmaktır.

İşaret 6: Karşı tarafın örneğini tamamlamasına fırsat vermemek

Bir fikir genellikle örnekle netleşir. Sözü kesip örneği daha başında devraldığında, karşı tarafın anlatmak istediği mesaj eksik kalabilir.

Bu da daha sonra “Ben öyle demek istemedim” türü açıklamalar doğurur. Önce örneğin tamamlandığından emin olmak, sonra kendi ekini bağlamak iletişimi güçlendirir.

İşaret 7: Konuşurken aynı anda düşünmekten dinlememek

İnsan beyninin hızlı çalışması normal; ama toplantıda “şimdi cevap vereyim” diye düşünürken dinleme zayıflarsa söz bölme artar. Bu durum, niyet iyi olsa bile karşı tarafta “sadece bekliyorsun” hissi yaratır.

Pratikte işe yarayan yöntem, bir cümleyi duyduktan sonra önce onu kendi ifadenle özetleyip sonra katkı sunmaktır. Böylece hem kesme ihtiyacı azalır hem de anlaşılma ihtimali yükselir.

Daha iyi görünmek için büyük hamleler değil, küçük ritüeller

Söz bölmenin tek seferlik bir hata değil, tekrarlayan bir iletişim biçimi haline gelmesi risklidir. Bu yüzden niyeti düzeltmekten çok davranışın zamanlamasını ve tonunu izlemek gerekir.

Toplantıda araya girmek istediğinde önce zihninde tek bir soru sor: “Karşı tarafın cümlesi bitince bunu daha iyi ve daha az sürtüşmeyle söyleyebilir miyim?”

Kısa hedef, fikri daha geç ama daha net vermek; konuşmayı bölmek yerine yönlendirmeyi planlamaktır. Böyle yaptığınızda ekip içi güven artar, iş ilişkileri daha sakin ve düzenli ilerler.